🚀 این مقاله تنها یکی از صدها آموزش سودیرا است
اگر به دنبال ساختن یک درآمد واقعی هستید، قبل از ادامه این مقاله، سری به صفحه اصلی باشگاه درآمدزایی سودیرا بزنید.
در صفحه اصلی سودیرا با مسیرهای مختلف درآمدزایی و امکانات سایت آشنا میشوید و میتوانید بهترین مسیر را برای شروع انتخاب کنید.
چرا سیاست مرجوعی و بازپرداخت برای فروشگاه اینترنتی مهم است؟
وقتی مشتری از یک فروشگاه اینترنتی خرید میکند، نمیتواند پیش از پرداخت محصول را از نزدیک بررسی کند. ممکن است پس از تحویل سفارش متوجه شود کالا با انتظار او تفاوت دارد، اندازه مناسبی ندارد، آسیب دیده است یا اصلاً با چیزی که تصور میکرده مطابقت نمیکند. در چنین شرایطی، مشتری میخواهد بداند آیا امکان بازگرداندن محصول و دریافت وجه خود را دارد یا خیر.
سیاست مرجوعی و بازپرداخت دقیقاً برای پاسخ دادن به همین نگرانیها طراحی میشود. این سیاست مشخص میکند مشتری در چه شرایطی میتواند کالا را پس بفرستد، چه مراحلی باید طی شود، هزینه بازگشت کالا بر عهده چه کسی است و وجه پرداختشده چگونه و چه زمانی بازگردانده خواهد شد.
اهمیت این موضوع فقط به رسیدگی به سفارشهای ناموفق محدود نمیشود. یک سیاست روشن میتواند اعتماد مشتریان جدید را افزایش دهد، اختلافها را کاهش دهد و احتمال خرید مجدد را بالا ببرد. در مقابل، قوانین مبهم یا سختگیرانهای که پس از خرید آشکار میشوند، ممکن است به اعتبار فروشگاه آسیب بزنند.
سیاست مرجوعی و بازپرداخت چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟
این دو اصطلاح به هم مرتبطاند، اما دقیقاً یک معنا ندارند.
سیاست مرجوعی مشخص میکند مشتری در چه شرایطی میتواند کالا را به فروشنده بازگرداند. برای مثال، ممکن است کالای معیوب، سفارش اشتباه یا محصولی که با مشخصات اعلامشده مطابقت ندارد، قابل بازگشت باشد.
سیاست بازپرداخت توضیح میدهد پس از تأیید درخواست مشتری، مبلغ پرداختشده چگونه به او بازگردانده میشود. این بخش باید روش بازپرداخت، زمان تقریبی انجام آن و نحوه رسیدگی به هزینههای جانبی را روشن کند.
برخی فروشگاهها بهجای بازگرداندن پول، امکان تعویض کالا یا ارائه اعتبار خرید را نیز فراهم میکنند. بااینحال، این گزینهها نباید بهگونهای معرفی شوند که مشتری تصور کند حق قانونی خود برای دریافت وجه را از دست داده است. شرایط باید با قوانین مربوط به نوع کالا و شیوه فروش سازگار باشد.
چه مواردی باید در سیاست مرجوعی فروشگاه اینترنتی مشخص شود؟
برای تهیه یک سیاست کاربردی، لازم است چند موضوع اصلی از ابتدا روشن شوند.
۱. شرایط قابل قبول برای مرجوعی
ابتدا مشخص کنید در چه موقعیتهایی درخواست بازگشت کالا بررسی میشود. برای مثال:
- کالای تحویلشده با سفارش ثبتشده متفاوت باشد.
- محصول هنگام تحویل آسیب دیده باشد.
- کالا دارای نقص یا ایراد فنی باشد.
- مشخصات اساسی محصول با اطلاعات درجشده در صفحه فروش مطابقت نداشته باشد.
- مشتری مطابق شرایط اعلامشده و قوانین قابل اجرا، درخواست انصراف یا بازگشت کالا داشته باشد.
شرایط مرجوعی ممکن است برای گروههای مختلف محصولات متفاوت باشد. برای نمونه، نحوه رسیدگی به یک وسیله الکترونیکی با یک محصول مصرفی یا کالای سفارشی یکسان نیست. بنابراین، بهتر است قوانین هر گروه کالا بهصورت روشن و قابل فهم بیان شود.
۲. مهلت ثبت درخواست
مشتری باید بداند تا چه زمانی فرصت دارد درخواست خود را ثبت کند. این مهلت باید پیش از خرید مشخص باشد و با قوانین حاکم بر فروش آن کالا مطابقت داشته باشد.
بهتر است بین مهلت اعلام ایراد هنگام تحویل و مهلت انصراف از خرید تفاوت قائل شوید. ممکن است رسیدگی به کالای آسیبدیدهای که هنگام تحویل مشاهده شده، با درخواست بازگشت کالایی که پس از چند روز استفاده دیگر موردنیاز مشتری نیست، شرایط متفاوتی داشته باشد.
از تعیین مهلتهای مبهم مانند «در اسرع وقت» خودداری کنید. اگر مهلت مشخصی در نظر گرفتهاید، آن را به زبان ساده و با توضیح نحوه محاسبه بیان کنید.
۳. وضعیت ظاهری و بستهبندی کالا
برخی محصولات برای بازگشت باید در شرایط مشخصی باشند. برای مثال، ممکن است سالم بودن لوازم جانبی، برچسبها، قطعات و بستهبندی در ارزیابی درخواست مؤثر باشد.
بااینحال، نباید تمام درخواستها را صرفاً به دلیل باز شدن بستهبندی رد کرد. مشتری گاهی برای بررسی محصول ناچار است بستهبندی را باز کند. همچنین، وقتی کالا از ابتدا معیوب یا اشتباه ارسال شده است، نباید شرایطی غیرمنطقی تعیین کرد که عملاً امکان پیگیری را از مشتری بگیرد.
قوانین باید متناسب با نوع کالا، علت بازگشت و الزامات قانونی تنظیم شوند.
۴. هزینه ارسال کالای مرجوعی
یکی از پرسشهای مهم مشتری این است که هزینه بازگرداندن کالا را چه کسی پرداخت میکند.
بهتر است میان علتهای مختلف بازگشت تفاوت بگذارید. اگر فروشگاه کالای اشتباه ارسال کرده یا محصول هنگام تحویل معیوب بوده است، نحوه جبران هزینههای مشتری باید از قبل روشن باشد. اگر درخواست به دلیل تغییر سلیقه مشتری ثبت شده باشد، شرایط ممکن است متفاوت باشد؛ البته با رعایت قوانین مربوط.
مهم این است که مشتری پس از ثبت درخواست با هزینهای پیشبینینشده مواجه نشود.
۵. روش و زمان بازپرداخت وجه
پس از تأیید درخواست، مشتری باید بداند پول خود را چگونه دریافت خواهد کرد. توضیح دهید که بازپرداخت از چه مسیری انجام میشود، آیا اطلاعات خاصی از مشتری لازم است و فرایند معمولاً چه مدت طول میکشد.
اگر بازپرداخت به تأیید واحد مالی، دریافت کالا یا بررسی فنی وابسته است، مراحل را مشخص کنید. بهتر است بهجای وعدههای غیرواقعی مانند «بازگشت وجه فوری در همه شرایط»، زمانبندی واقعبینانهای ارائه دهید.
همچنین مشخص کنید اگر بخشی از سفارش لغو شود، هزینهها چگونه محاسبه خواهند شد و در صورت وجود تخفیف یا خرید چندمحصولی، مبلغ بازپرداخت چگونه تعیین میشود.
چگونه فرایند مرجوعی را برای مشتری ساده کنیم؟
سیاست خوب فقط مجموعهای از قوانین نیست؛ باید فرایند اجرای آن نیز ساده و قابل پیگیری باشد.
مرحله اول: ثبت درخواست
یک مسیر مشخص برای ثبت درخواست ایجاد کنید. مشتری میتواند از طریق حساب کاربری، فرم سایت یا راه ارتباطی اعلامشده درخواست خود را ثبت کند.
اطلاعات موردنیاز را به موارد ضروری محدود کنید؛ مانند شماره سفارش، محصول موردنظر، علت بازگشت و توضیح یا تصویر لازم در مواردی که بررسی آن به شواهد نیاز دارد.
اگر مشتری برای ثبت درخواست مجبور باشد از چند صفحه عبور کند یا اطلاعات غیرضروری ارائه دهد، احتمال نارضایتی او افزایش پیدا میکند.
مرحله دوم: تأیید دریافت درخواست
پس از ثبت درخواست، به مشتری اطلاع دهید که درخواست او دریافت شده است. این پیام بهتر است شامل شماره پیگیری و توضیح گام بعدی باشد.
دریافت درخواست به معنای تأیید نهایی مرجوعی نیست؛ بنابراین، این تفاوت را شفاف بیان کنید. چنین رویکردی هم از ایجاد انتظار اشتباه جلوگیری میکند و هم به مشتری نشان میدهد درخواستش نادیده گرفته نشده است.
مرحله سوم: بررسی و اعلام نتیجه
درخواست را در زمان معقول بررسی کنید و نتیجه را همراه با دلیل روشن به مشتری اطلاع دهید. اگر اطلاعات بیشتری لازم است، دقیقاً مشخص کنید چه چیزی باید ارسال شود.
در صورت رد درخواست، بهجای پاسخ کلی مانند «طبق قوانین امکانپذیر نیست»، توضیح دهید کدام شرط رعایت نشده است و آیا امکان بررسی مجدد وجود دارد یا خیر.
مرحله چهارم: بازگرداندن کالا
اگر لازم است محصول به فروشگاه بازگردانده شود، نشانی، روش ارسال، نحوه بستهبندی و مسئولیت هزینه حمل را اعلام کنید. مشتری باید بداند آیا لازم است پیش از ارسال، تأییدیه دریافت کند یا خیر.
برای کالاهای گرانقیمت یا شکننده، ارائه دستورالعمل بستهبندی و ثبت اطلاعات مرسوله میتواند احتمال بروز اختلاف را کاهش دهد.
مرحله پنجم: بررسی نهایی و بازپرداخت
پس از دریافت کالا، وضعیت آن را بررسی و نتیجه را ثبت کنید. سپس، مطابق شرایط اعلامشده، فرایند تعویض یا بازپرداخت را انجام دهید.
در پایان، پیامی برای مشتری بفرستید که وضعیت درخواست، مبلغ بازپرداخت و اقدام انجامشده را توضیح دهد. این اطلاعرسانی ساده، از پیگیریهای مکرر جلوگیری میکند.
سیاست مرجوعی چگونه اعتماد مشتری را افزایش میدهد؟
مشتری هنگام خرید اینترنتی با نوعی عدم اطمینان روبهرو است. او ممکن است درباره کیفیت محصول، دقت توضیحات یا عملکرد فروشگاه تردید داشته باشد. سیاست مرجوعی شفاف نشان میدهد فروشنده برای موقعیتهای پیشبینینشده نیز برنامه دارد.
برای تقویت این اعتماد، چند اصل را رعایت کنید:
- قوانین را پیش از خرید نمایش دهید. مشتری نباید برای یافتن شرایط مرجوعی مجبور به جستوجوی طولانی شود.
- از زبان ساده استفاده کنید. متن حقوقی پیچیده ممکن است باعث سردرگمی شود.
- وعدههای قابل اجرا بدهید. هر تعهدی که در سایت درج میشود باید با توان عملیاتی فروشگاه هماهنگ باشد.
- شرایط استثنا را پنهان نکنید. اگر برای گروهی از کالاها محدودیت خاصی وجود دارد، آن را پیش از خرید توضیح دهید.
- با مشتری محترمانه برخورد کنید. درخواست مرجوعی لزوماً به معنای سوءاستفاده مشتری نیست.
- فرایند را قابل پیگیری کنید. مشتری باید بتواند وضعیت درخواست خود را بداند.
سیاست مرجوعی مناسب میتواند به تصمیمگیری مشتری کمک کند، اما بهتنهایی جایگزین کیفیت محصول، اطلاعات دقیق و خدمات مناسب نمیشود.
اشتباهات رایج در تدوین قوانین مرجوعی
برخی خطاها باعث میشوند سیاستی که برای کاهش اختلاف طراحی شده است، خود به منبع نارضایتی تبدیل شود.
پنهان کردن قوانین: اگر شرایط بازگشت فقط در صفحهای کمدسترس قرار داشته باشد، مشتری ممکن است آن را پس از خرید کشف کند. بهتر است پیوند سیاست مرجوعی در صفحات محصول، سبد خرید یا بخش پرسشهای متداول نیز در دسترس باشد.
استفاده از عبارتهای مطلق و مبهم: جملههایی مانند «هیچ کالایی تحت هیچ شرایطی پس گرفته نمیشود» ممکن است با حقوق قانونی مشتری تعارض داشته باشد. شرایط باید با توجه به نوع کالا و مقررات قابل اجرا نوشته شوند.
وعده بازپرداخت غیرواقعی: اگر فرایند بررسی و بازگشت وجه به چند مرحله وابسته است، وعده پرداخت فوری میتواند به نارضایتی منجر شود.
یکسان دانستن تمام کالاها: محصولات دیجیتال، کالاهای سفارشی، محصولات مصرفی و وسایل الکترونیکی ممکن است الزامات متفاوتی داشته باشند. یک متن عمومی بدون در نظر گرفتن این تفاوتها همیشه کافی نیست.
نداشتن مسئول مشخص: اگر معلوم نباشد چه کسی درخواستها را بررسی میکند، پروندهها ممکن است فراموش شوند یا پاسخهای متناقضی به مشتری داده شود.
نادیده گرفتن علتهای تکرارشونده مرجوعی: اگر یک محصول بارها به دلیل توضیحات نادرست یا بستهبندی نامناسب بازگردانده شود، اصلاح صفحه محصول یا فرایند ارسال احتمالاً مؤثرتر از سختتر کردن قوانین مرجوعی خواهد بود.
چگونه هزینههای مرجوعی را بدون آسیب زدن به اعتماد مشتری کاهش دهیم؟
مرجوعی کالا میتواند هزینههایی مانند حملونقل، بررسی محصول، بستهبندی مجدد و کاهش ارزش فروش مجدد ایجاد کند. بااینحال، سختگیری غیرمنطقی لزوماً این هزینهها را کاهش نمیدهد و ممکن است به از دست رفتن مشتریان منجر شود.
برای مدیریت بهتر هزینهها، ابتدا دلایل بازگشت را ثبت و دستهبندی کنید. مشخص کنید چه تعداد از درخواستها ناشی از نقص محصول، ارسال اشتباه، اطلاعات نادرست، آسیب حملونقل یا تغییر تصمیم مشتری هستند.
سپس برای هر علت، راهکار مناسب در نظر بگیرید:
- اگر اندازه یا ابعاد محصول باعث مرجوعی میشود، جدول اندازهگیری و تصاویر دقیقتری ارائه دهید.
- اگر مشتری محصول متفاوتی دریافت میکند، کنترل سفارش پیش از ارسال را بهبود دهید.
- اگر کالا در مسیر آسیب میبیند، بستهبندی و شیوه حمل را بررسی کنید.
- اگر مشخصات صفحه محصول ناقص است، اطلاعات کاربردی و محدودیتهای محصول را کامل کنید.
- اگر علت اصلی انتخاب اشتباه مشتری است، راهنمای خرید و مقایسه محصولات را بهبود دهید.
در این روش، فروشگاه بهجای دشوار کردن بازگشت کالا، تلاش میکند از بروز دلایل قابل پیشگیری جلوگیری کند.
چه شاخصهایی را برای ارزیابی عملکرد مرجوعی اندازهگیری کنیم؟
برای اینکه بدانید سیاست مرجوعی تا چه اندازه مؤثر است، تنها شمارش تعداد کالاهای برگشتی کافی نیست. بهتر است چند شاخص را بهصورت دورهای بررسی کنید.
نرخ مرجوعی: نسبت سفارشها یا اقلام مرجوعی به کل سفارشها یا اقلام فروختهشده را اندازهگیری کنید. از ابتدا مشخص کنید محاسبه بر اساس سفارش است یا تعداد کالا، زیرا این دو معیار نتایج متفاوتی دارند.
میانگین زمان رسیدگی: مدت زمان بین ثبت درخواست و اعلام نتیجه را بسنجید. این شاخص نشان میدهد آیا فرایند بررسی بیش از حد طولانی شده است یا خیر.
میانگین زمان بازپرداخت: فاصله زمانی تأیید بازپرداخت تا تکمیل آن را بررسی کنید.
هزینه هر مرجوعی: هزینههای مستقیم مرتبط با حمل، بررسی، بستهبندی و کاهش ارزش محصول را محاسبه کنید.
دلایل پرتکرار بازگشت: مشخص کنید کدام علتها بیشترین سهم را دارند و کدامیک با اصلاح فرایند قابل پیشگیری هستند.
رضایت مشتری پس از رسیدگی: پس از پایان فرایند، میتوانید با یک پرسش کوتاه درباره تجربه مشتری بازخورد بگیرید.
این شاخصها زمانی مفید هستند که در کنار یکدیگر بررسی شوند. برای مثال، کاهش نرخ مرجوعی بهتنهایی نشانه موفقیت نیست؛ ممکن است مشتریان به دلیل دشواری فرایند، از ثبت درخواست صرفنظر کرده باشند. بنابراین، آمار باید همراه با بازخورد مشتریان و بررسی شکایتها تفسیر شود.
نمونه متن سیاست مرجوعی برای فروشگاه اینترنتی
متن زیر یک الگوی اولیه است و باید متناسب با نوع کالا، شیوه فعالیت فروشگاه و قوانین مربوط اصلاح شود:
«رضایت مشتریان برای ما اهمیت دارد. اگر کالای دریافتی با سفارش شما مطابقت ندارد، آسیب دیده است یا با مشکلی مواجه شدهاید، لطفاً درخواست خود را از طریق راه ارتباطی اعلامشده در سایت ثبت کنید.
پس از دریافت درخواست، شرایط سفارش بررسی میشود و نتیجه به شما اطلاع داده خواهد شد. در صورت نیاز به بازگرداندن کالا، روش ارسال، نحوه بستهبندی و مراحل بعدی بهصورت روشن اعلام میشود.
شرایط مرجوعی، مهلت ثبت درخواست، مسئولیت هزینههای ارسال و نحوه بازپرداخت با توجه به نوع کالا، علت درخواست و قوانین قابل اجرا تعیین خواهد شد. پس از تأیید درخواست، فرایند بازپرداخت یا اقدام مورد توافق مطابق شرایط اعلامشده پیگیری میشود.
برای پیگیری درخواست خود، شماره سفارش را نگه دارید و در صورت نیاز به راهنمایی بیشتر، از راه ارتباطی درجشده در سایت استفاده کنید.»
این متن بهتنهایی یک سیاست کامل و آماده انتشار برای همه فروشگاهها نیست. پیش از انتشار، باید مهلتها، روش تماس، شرایط دقیق کالاها، مسئولیت هزینهها و زمانبندی بازپرداخت را مشخص کنید. همچنین، متن نهایی نباید حقوق قانونی مشتری را محدود کند.
جمعبندی
سیاست مرجوعی و بازپرداخت یکی از بخشهای مهم تجربه خرید در فروشگاه اینترنتی است. این سیاست باید به مشتری بگوید در صورت بروز مشکل چه کاری انجام دهد، درخواست او چگونه بررسی میشود و چه انتظاری میتواند از فرایند بازگشت کالا یا وجه داشته باشد.
برای طراحی یک سیاست مؤثر، قوانین را شفاف بنویسید، مسیر ثبت درخواست را ساده کنید، زمانبندی واقعبینانهای ارائه دهید و علتهای تکرارشونده مرجوعی را برای اصلاح محصولات و فرایندها تحلیل کنید.
هدف نهایی این نیست که هیچ کالایی بازگردانده نشود؛ هدف این است که مشتری با آگاهی خرید کند، در صورت بروز مشکل با فرایندی منصفانه روبهرو شود و حتی پس از یک تجربه ناموفق، اعتماد خود را به فروشگاه از دست ندهد.
مطالب بیشتر از این دسته
- کسبوکار اینترنتی فروشگاهی چیست و چگونه یک فروشگاه آنلاین موفق بسازیم؟
- نامگذاری کسبوکار اینترنتی؛ چگونه یک نام مناسب برای برند خود انتخاب کنیم؟
- مدل درآمدی اشتراکی در کسبوکار اینترنتی؛ چگونه درآمد تکرارشونده ایجاد کنیم؟
- کسبوکار اینترنتی خانگی چیست و چگونه آن را از خانه شروع کنیم؟
- دسترسپذیری وبسایت چیست و چگونه کسبوکار اینترنتی را برای همه قابل استفاده کنیم؟
- مدیریت موجودی کالا در فروشگاه اینترنتی چیست و چگونه از کمبود یا انباشت کالا جلوگیری کنیم؟