🚀 این مقاله تنها یکی از صدها آموزش سودیرا است
اگر به دنبال ساختن یک درآمد واقعی هستید، قبل از ادامه این مقاله، سری به صفحه اصلی باشگاه درآمدزایی سودیرا بزنید.
در صفحه اصلی سودیرا با مسیرهای مختلف درآمدزایی و امکانات سایت آشنا میشوید و میتوانید بهترین مسیر را برای شروع انتخاب کنید.
در بسیاری از کسبوکارها، همکاریها با یک گفتوگوی ساده شروع میشوند:
«خیلی خوب، پس همین کار رو انجام میدیم.»
در ابتدا همهچیز روشن به نظر میرسد و دو طرف نیز به یکدیگر اعتماد دارند. اما زمانی که پروژه بزرگتر میشود، پول بیشتری در میان است یا یکی از طرفین برداشت متفاوتی از توافق پیدا میکند، مشخص میشود که بسیاری از جزئیات اصلاً بهطور دقیق مشخص نشدهاند.
اعتماد در کسبوکار ارزشمند است، اما اعتماد نباید جای توافق مکتوب را بگیرد.
چرا توافق شفاهی میتواند مشکلساز شود؟
وقتی یک توافق فقط در ذهن دو نفر وجود داشته باشد، احتمال دارد هرکدام از آنها برداشت متفاوتی از همان گفتوگو داشته باشند.
برای مثال، مشتری میگوید:
«قرار بود سه بار اصلاح انجام بدی.»
مجری پاسخ میدهد:
«نه، قرار بود یک بار اصلاح بشه.»
هر دو نفر ممکن است واقعاً تصور کنند حق با خودشان است.
مشکل اینجاست که وقتی جزئیات مکتوب نشده باشند، تشخیص اینکه دقیقاً چه چیزی توافق شده بسیار دشوار میشود.
چه چیزهایی باید مکتوب شوند؟
لازم نیست برای هر همکاری کوچک یک قرارداد پیچیده و چندین صفحهای نوشته شود. اما مهمترین جزئیات باید مشخص باشند.
برای مثال:
- موضوع دقیق همکاری
- وظایف هر طرف
- مبلغ و نحوه پرداخت
- زمان شروع و پایان کار
- زمان تحویل
- تعداد دفعات اصلاح
- شرایط لغو همکاری
- مسئولیتهای هر طرف
- نحوه تحویل فایلها یا محصول
- مالکیت فایلها و حقوق استفاده
- شرایط بازپرداخت در صورت وجود
- نحوه رسیدگی به اختلافات
هرچه همکاری مهمتر و ارزش مالی آن بیشتر باشد، اهمیت مستندسازی نیز افزایش پیدا میکند.
یک پیام ساده هم بهتر از توافق مبهم است
مکتوب کردن توافق همیشه به معنای تنظیم قرارداد رسمی نیست.
گاهی یک پیام ساده میتواند بسیاری از سوءتفاهمها را کاهش دهد.
برای مثال، پس از یک تماس تلفنی میتوان نوشت:
«طبق صحبت امروز، طراحی سایت شامل ۵ صفحه اصلی است، مبلغ پروژه ۳۰ میلیون تومان است، ۵۰ درصد در شروع و ۵۰ درصد پس از تحویل پرداخت میشود و دو مرحله اصلاح در نظر گرفته شده است.»
طرف مقابل نیز میتواند تأیید کند.
به این ترتیب، چیزی که تا چند دقیقه قبل فقط در ذهن دو نفر بود، تبدیل به یک توافق قابل مراجعه میشود.
توافق مکتوب فقط برای اختلافات نیست
بعضی صاحبان کسبوکار تصور میکنند قرارداد فقط زمانی کاربرد دارد که بخواهند از طرف مقابل شکایت کنند یا اختلافی ایجاد شود.
در حالی که یکی از مهمترین کاربردهای توافق مکتوب، جلوگیری از اختلاف قبل از ایجاد آن است.
وقتی وظایف، زمانبندی و مبلغ مشخص باشند، هر دو طرف دقیقتر میدانند چه چیزی از آنها انتظار میرود.
در واقع، قرارداد خوب فقط برای زمانی نیست که رابطه خراب میشود؛ بلکه برای حفظ یک رابطه کاری سالم نیز کاربرد دارد.
یکی از رایجترین مشکلات: تغییر خواسته مشتری
فرض کنید یک طراح با مشتری برای طراحی یک لوگو توافق کرده است.
بعد از شروع کار، مشتری میگوید:
«حالا که اینجا هستی، یک نسخه برای کارت ویزیت هم طراحی کن.»
بعد میگوید:
«یک نسخه برای بستهبندی هم لازم دارم.»
اگر محدوده کار از ابتدا مشخص نشده باشد، پروژه کوچک میتواند به کاری بسیار بزرگتر تبدیل شود.
این مسئله برای برنامهنویسان، طراحان، تولیدکنندگان محتوا، مشاوران، فریلنسرها و بسیاری از کسبوکارهای خدماتی بسیار رایج است.
مکتوب کردن محدوده پروژه کمک میکند مشخص باشد چه چیزی داخل قرارداد است و چه چیزی یک درخواست جدید محسوب میشود.
فقط مبلغ قرارداد را مشخص نکنید
یکی از اشتباهات رایج این است که صاحب کسبوکار فقط روی مبلغ تمرکز میکند.
مثلاً مینویسد:
«هزینه پروژه ۲۰ میلیون تومان.»
اما مشخص نیست این مبلغ دقیقاً بابت چه خدماتی است.
دو طرف ممکن است روی مبلغ توافق داشته باشند، اما درباره حجم کار اختلاف پیدا کنند.
بنابراین بهتر است مبلغ همیشه در کنار شرح دقیق خدمات یا محصول نوشته شود.
شرایط پرداخت را هم شفاف کنید
عبارتهایی مانند «بعداً تسویه میکنیم» میتوانند مشکلات زیادی ایجاد کنند.
بهتر است مشخص شود:
- چه مقدار در ابتدای کار پرداخت میشود؟
- چه مقدار هنگام تحویل پرداخت میشود؟
- پرداخت در چه تاریخی انجام میشود؟
- در صورت تأخیر در پرداخت چه اتفاقی میافتد؟
- هزینه خدمات اضافی چگونه محاسبه میشود؟
شفافیت مالی یکی از مهمترین بخشهای هر همکاری تجاری است.
توافق با شریک تجاری نیز باید مکتوب باشد
این اشتباه فقط در رابطه با مشتری اتفاق نمیافتد.
گاهی دو دوست تصمیم میگیرند با هم کسبوکاری راهاندازی کنند و به دلیل اعتماد و رابطه دوستانه، هیچ توافق مشخصی نمینویسند.
در ابتدا همهچیز خوب پیش میرود.
اما بعد از مدتی سؤالهایی ایجاد میشود:
- سهم هر نفر چقدر است؟
- چه کسی مسئول تصمیمگیری است؟
- چه کسی سرمایه بیشتری وارد کرده؟
- سود چگونه تقسیم میشود؟
- اگر یکی از شرکا بخواهد خارج شود چه اتفاقی میافتد؟
- اگر یکی از شرکا دیگر فعالیت نکند چه میشود؟
- مالکیت برند و داراییهای کسبوکار متعلق به چه کسی است؟
رابطه دوستانه یا خانوادگی نمیتواند جای توافق روشن را بگیرد.
اتفاقاً هرچه رابطه شخصی نزدیکتر باشد، بهتر است مسائل مالی و کاری شفافتر نوشته شوند تا اختلافات آینده به رابطه شخصی آسیب نزنند.
همه چیز را فقط در پیامرسان نگه ندارید
پیامرسانها برای ارتباط روزمره بسیار مفیدند، اما برای همکاریهای مهم بهتر است اسناد و توافقهای اصلی به شکل منظم نگهداری شوند.
قراردادها، فاکتورها، رسیدهای پرداخت، تغییرات مهم پروژه و تأییدیهها باید بایگانی شوند.
یک کسبوکار حرفهای باید بتواند چند ماه بعد به یک همکاری قبلی مراجعه کند و بفهمد:
چه چیزی توافق شد، چه چیزی تحویل شد و چه مبالغی پرداخت شد.
توافق مکتوب نشانه بیاعتمادی نیست
گاهی افراد از درخواست قرارداد یا توافق کتبی خجالت میکشند و تصور میکنند طرف مقابل ممکن است فکر کند به او اعتماد ندارند.
اما نگاه حرفهای دقیقاً برعکس است.
توافق مکتوب میتواند نشانه احترام به زمان و منافع هر دو طرف باشد.
وقتی همهچیز روشن باشد، احتمال سوءتفاهم کمتر میشود و دو طرف با خیال راحتتری همکاری میکنند.
قبل از شروع همکاری، این سؤالها را بپرسید
قبل از اینکه یک پروژه یا همکاری را شروع کنید، حداقل این موارد را برای خودتان روشن کنید:
- دقیقاً قرار است چه کاری انجام شود؟
- مسئولیت هر طرف چیست؟
- مبلغ نهایی چقدر است؟
- پرداختها چه زمانی انجام میشوند؟
- کار چه زمانی تحویل داده میشود؟
- چند بار امکان اصلاح وجود دارد؟
- اگر شرایط تغییر کرد چه اتفاقی میافتد؟
- اگر یکی از طرفین همکاری را متوقف کرد چه میشود؟
- مالکیت محصول، فایل یا محتوای تولیدشده با چه کسی است؟
- توافق نهایی چگونه ثبت و نگهداری میشود؟
اگر پاسخ این سؤالها مشخص نیست، احتمالاً هنوز برای شروع همکاری آماده نیستید.
یک عادت ساده برای حرفهایتر شدن
یکی از بهترین عادتها برای صاحبان کسبوکار این است:
بعد از هر توافق مهم، خلاصه توافق را مکتوب کنید.
حتی اگر قرارداد رسمی تنظیم نشده باشد، حداقل جزئیات اصلی را بنویسید و از طرف مقابل تأیید بگیرید.
این کار چند دقیقه زمان میبرد، اما میتواند جلوی ساعتها بحث، اختلاف و ضرر مالی را بگیرد.
جمعبندی
اعتماد یکی از پایههای مهم کسبوکار است، اما اعتماد بهتنهایی برای مدیریت یک همکاری کافی نیست.
توافقهای شفاهی ممکن است در همکاریهای ساده و کماهمیت مشکلی ایجاد نکنند، اما با افزایش مبلغ، مدت همکاری و پیچیدگی پروژه، ریسک سوءتفاهم بیشتر میشود.
شفاف کردن توافقها، نوشتن جزئیات و نگهداری اسناد، نشانه بیاعتمادی نیست؛ نشانه حرفهای بودن است.
یکی از اشتباهات رایج کسبوکارها این است که تا زمانی که اختلافی ایجاد نشده، اهمیت توافق مکتوب را جدی نمیگیرند. در حالی که بهترین زمان برای مشخص کردن جزئیات، قبل از شروع اختلاف است.
مطالب بیشتر از این دسته
- اشتباه بیستوپنجم: نادیده گرفتن فرسودگی شغلی در کسبوکار
- اشتباه چهلم: ادامه دادن محصول زیانده فقط بهخاطر هزینههایی که قبلاً صرف آن کردهایم
- اشتباه سیویکم: تغییر مداوم استراتژی کسبوکار با دیدن نتایج کوتاهمدت
- اشتباه نوزدهم: نداشتن نسخه پشتیبان از اطلاعات مهم کسبوکار
- اشتباه پانزدهم: نادیده گرفتن جریان نقدینگی در کسبوکار
- اشتباه سیوپنجم: ارائه تخفیفهای پیدرپی بدون محاسبه تأثیر آنها بر سود کسبوکار