🚀 این مقاله تنها یکی از صدها آموزش سودیرا است
اگر به دنبال ساختن یک درآمد واقعی هستید، قبل از ادامه این مقاله، سری به صفحه اصلی باشگاه درآمدزایی سودیرا بزنید.
در صفحه اصلی سودیرا با مسیرهای مختلف درآمدزایی و امکانات سایت آشنا میشوید و میتوانید بهترین مسیر را برای شروع انتخاب کنید.
یکی از اشتباهات رایج در کسبوکارهای کوچک این است که صاحب کسبوکار برای استخدام، بیش از مهارت و توانایی افراد به آشنایی قبلی، توصیه دوستان یا احساس اعتماد شخصی تکیه میکند. استخدام یک دوست، آشنا یا فرد معرفیشده لزوماً تصمیم اشتباهی نیست؛ مشکل زمانی شروع میشود که رابطه شخصی جای ارزیابی حرفهای را بگیرد.
استخدام نامناسب میتواند هزینههای مالی، اتلاف وقت، کاهش کیفیت کار و حتی اختلافهای شخصی ایجاد کند. برای جلوگیری از این مشکل، لازم است تصمیم استخدام بر اساس نیاز واقعی کسبوکار و معیارهای روشن گرفته شود.
چرا استخدام بر اساس آشنایی میتواند مشکلساز شود؟
۱. توانایی فرد بهدرستی ارزیابی نمیشود
ممکن است فردی خوشبرخورد، قابلاعتماد و آشنا باشد، اما مهارت لازم برای انجام کار را نداشته باشد. برای مثال، یک دوست قابلاعتماد ممکن است گزینه مناسبی برای مدیریت شبکههای اجتماعی نباشد، اگر تجربه تولید محتوا، تحلیل عملکرد و شناخت مخاطب را نداشته باشد.
اعتماد شخصی ارزشمند است، اما جایگزین توانایی انجام کار نمیشود.
۲. ارزیابی عملکرد دشوارتر میشود
وقتی کارمند رابطه دوستانه یا خانوادگی نزدیکی با صاحب کسبوکار دارد، مطرح کردن اشتباهات و درخواست اصلاح کار ممکن است دشوار شود. مدیر شاید از ترس ناراحت شدن فرد، درباره تأخیرها یا کیفیت پایین کار سکوت کند.
در نتیجه، مشکلی که میتوانست در ابتدای همکاری برطرف شود، به مسئلهای بزرگتر تبدیل میشود.
۳. اختلاف کاری به رابطه شخصی آسیب میزند
اگر همکاری نتیجه مطلوبی نداشته باشد، پایان دادن به آن ممکن است به اختلاف خانوادگی یا دوستانه منجر شود. به همین دلیل، تعیین انتظارات و شرایط همکاری از ابتدا اهمیت زیادی دارد.
چگونه نیروی مناسب را انتخاب کنیم؟
ابتدا نیاز واقعی کسبوکار را مشخص کنید
پیش از انتشار آگهی یا پرسوجو از آشنایان، بنویسید فرد موردنظر قرار است چه کاری انجام دهد. مسئولیتها، مهارتهای ضروری، ساعات همکاری و نتیجه مورد انتظار باید روشن باشند.
برای مثال، بهجای عنوان کلی «نیروی فروش»، مشخص کنید فرد باید با مشتریان تماس بگیرد، سفارشها را پیگیری کند، اطلاعات فروش را ثبت کند یا مشتریان جدید پیدا کند.
معیارهای ارزیابی را از قبل تعیین کنید
برای همه متقاضیان، معیارهای مشابهی در نظر بگیرید؛ مانند تجربه مرتبط، مهارت عملی، مسئولیتپذیری، توانایی حل مسئله و کیفیت انجام یک وظیفه نمونه.
اگر یکی از متقاضیان از دوستان یا آشنایان شماست، همان معیارها را درباره او نیز اجرا کنید. این کار هم احتمال انتخاب اشتباه را کاهش میدهد و هم از شکلگیری توقعات غیرواقعی جلوگیری میکند.
پیش از همکاری بلندمدت، توانایی فرد را بسنجید
در صورت امکان و با توافق روشن درباره دستمزد و شرایط، یک پروژه آزمایشی محدود تعریف کنید. برای نمونه، از متقاضی تولید محتوا بخواهید یک نمونه محتوا آماده کند یا از متقاضی فروش بخواهید یک موقعیت فرضی مذاکره با مشتری را مدیریت کند.
نمونه کار واقعی معمولاً اطلاعات دقیقتری از قضاوت بر اساس ظاهر، آشنایی یا ادعاهای فرد ارائه میدهد.
شرایط همکاری را مکتوب کنید
حتی اگر فرد استخدامشده دوست یا خویشاوند شماست، درباره مسئولیتها، دستمزد، زمانبندی، نحوه ارزیابی و شرایط پایان همکاری توافق روشنی داشته باشید. مکتوب کردن این موارد به معنای بیاعتمادی نیست؛ بلکه از سوءتفاهم جلوگیری میکند.
اگر فرد مناسبی از میان آشنایان پیدا کردیم چه کنیم؟
لازم نیست آشنایان را از فرایند استخدام کنار بگذارید. ممکن است یکی از آنها دقیقاً مهارت و تجربه موردنیاز شما را داشته باشد. کافی است میان رابطه شخصی و تصمیم حرفهای تفاوت قائل شوید.
از خودتان بپرسید: «اگر این فرد را نمیشناختم، آیا بر اساس مهارتها و تجربهاش باز هم او را انتخاب میکردم؟» پاسخ صادقانه به این پرسش میتواند از بسیاری از استخدامهای نامناسب جلوگیری کند.
جمعبندی
استخدام موفق با شناخت نیاز کسبوکار، تعریف معیارهای روشن و ارزیابی توانایی افراد آغاز میشود. آشنایی و اعتماد شخصی میتوانند امتیاز مثبت باشند، اما نباید ضعف مهارتی یا نبود تناسب با شغل را پنهان کنند.
بهترین نیروی کار لزوماً آشناترین فرد نیست؛ کسی است که بتواند مسئولیت مشخصی را با کیفیت مناسب و در چارچوب انتظارات کسبوکار انجام دهد.
مطالب بیشتر از این دسته
- اشتباه سوم: نادیده گرفتن هزینههای پنهان کسبوکار
- اشتباه سیوششم: نادیده گرفتن وابستگی کسبوکار به حضور شخص صاحب آن
- اشتباه نهم: وابستگی بیش از حد به یک مشتری بزرگ
- اشتباه بیستونهم: نداشتن برنامه برای انتقال دانش و تجربه در کسبوکار
- اشتباه بیستوسوم: شروع کسبوکار بدون بررسی مجوزها و الزامات قانونی
- اشتباه سیوهفتم: نادیده گرفتن نوسانات فصلی تقاضا در کسبوکار